De tuinkas verplaatsen

Mijn tuinkas stond al jaren onder een eikenboom. Niet een ideale plek maar tot nu toe was het de beste plek die ik had. Met de ontwikkeling van het nieuwe grasveld had ik de wens om de kas te verplaatsen naar een plekje midden in de zon.

Nu had het op 18 januari ontzettend gestormd en er was een dikke tak precies op de kas gevallen. Nog een extra reden om te verplaatsen.

Hier is een foto net nadat ik de ergste glasschade verwijderd had uit de kas.

Een voor een had ik de glasplaten die nog heel waren eruit gehaald zodat alleen het frame overbleef. Samen met Patrick opgepakt en lopend naar de nieuwe plek gebracht zonder dat we het hele frame uit elkaar hoefden te schroeven.

Tijdwinst!

Hier zijn we bezig met het waterpas maken.

Eerst een fundering gemaakt zodat we de kas waterpas konden neerzetten. En toen kwam een lastig werkje: weer alle glazen erin zetten nadat ik ze schoongemaakt had. In de loop van twee weken had ik het helemaal klaar en kon ik gaan inrichten.

Twee oude keukenkastjes en het oude keukenblad werden op maat aangepast en in de kas gezet. Daarmee heb ik een mooie plek gecreëerd om makkelijk mijn zaadjes in de bakken te doen of het verplanten van de groter geworden zaailingen.

 

Een houtbed (hugelkultur) bouwen met grof snoeiafval

De grote tuinrenovatie begon met een forse klus: het uitgraven van een doorgang in een drie meter hoge heuvel. Hiervan heb ik helaas vergeten foto’s te maken toen de bulldozer bezig was.

De doorgang is gegraven en de aarde verdeeld.

De aarde die eruit kwam werd geëgaliseerd over het oude grasveld. Daardoor werden de verschillende onregelmatigheden uit het terrein gehaald.

Daarna heb over die aarde gras gezaaid waar ik in deze blog post over verteld heb.

Op de heuvel stonden verschillende bomen en heel erg veel grof snoeiafval. Dat heb ik allemaal omgezaagd of afgeknipt. Links van de doorgang is vervolgens een houtbed (hugelkultur) opgebouwd. Ik heb veel aan de informatie van Maranke Spoor gehad in haar blog over hugelkultur.

Al het hout en snoeiafval opgestapeld in een 10 meter lange berg.

Vervolgens wordt dit afgedekt met compost, zand en houtsnippers.

Van Stormschade tot Brandhout

Op 18 januari 2018 trok er een pittige storm over Nederland. De schade was groot. Zo ook in de tuin van mijn moeder. Een oude conifeer begaf het. Nadat de ergste ravage in stukken was gezaagd hebben Patrick en ik het hout opgehaald.

We leende een houtklover en gingen aan de slag.

De grote stukken worden gekloofd tot hapklare brokken die in onze open haard passen.
Goed beschermd aan de slag.

De structuur en patronen van het pas gekloofd hout zijn prachtig. Ik werd dan ook geregeld afgeleid om het te bewonderen.

Vers gekloofd hout heeft heldere rood tinten, prachtig!

En uiteindelijk na veel werk het eind resultaat:
Een berg hout waar je u tegen zegt 🙂

Voorjaarsbloemen in Valencia

Als ik in een vreemde stad rondloop heb ik altijd oog voor de planten en bomen die er groeien. Dit keer was ik een paar daagjes op bezoek in Valencia en in maart was er veel om te zien.

In het straatbeeld viel me vooral de roze-bloeiende Judasboom, een rood-vlammende Koraalboom en gele Clivia’s op.

De roze-bloeiende Judasboom
De roze-bloeiende Judasboom
Erythrina
De Koraalboom met zijn vlammend rode bloemen.
Gele Clivia
Deze gele Clivia stond gewoon aan de straatkant te bloeien.

In het Viveros park, op weg naar het wetenschaps museum,  kwam ik tot mijn verbazing ook nog een aantal jonge baobab bomen tegen. Hun kenmerkende vorm en de gestekelde stam maakte het eenvoudig ze later op internet terug te vinden.

Jonge Baobab bomen in het Viveros park.

Rust momenten in een drukke stad zoek ik vaak in de botanische tuin. Veel grote steden bezitten prachtig aangelegde tuinen met verrassende oude planten en bomen.

Zo ook Valencia.

De Jardi Botanic bestaat al sinds 1567, maar de huidige plek op Calle Quart 80 is sinds 1802 in gebruik.

Een mooi verzonken kassencomplex met tropische planten.

Ik was er laat op de middag met een dalende zon. Hoewel pas maart, waren er al heel wat planten in bloei. Tja, in Spanje met het warmere klimaat moeten ze eerder beginnen.

Roldana petasitis.
Nog een Clivia, dit keer een rode variant.
En mijn favoriet van deze dag: de Abutilon arboreum.