Asperge bed in groei

In maart heb ik verteld over de asperges die ik gepoot heb. Ondertussen zijn de planten gegroeid in de hoekvorm die ik voor ogen had.

Ik zou je hier graag het eerste tere groen laten zien maar ik ben vergeten een close-up te maken van het mooie veer gevormde blad. Dus zie je hier de overzichtsfoto met al een permanent groentebed in aanbouw.

… en vanuit de andere hoek:

Met electriciteitspijp die we overhadden van de verbouwing, heb ik een prieeltje gemaakt waar ik mijn augurkplantjes tegenaan kan laten groeien.

De eerste planten zijn gepoot en de grond is bedekt met hooi tegen onkruidgroei en het vasthouden van vocht.

Linksvoor staan twee rabarberplanten. In het hooibed staan ook nog Calendula, courgette en slaplanten.

Close-up van de augurkplant:

Kruisbessen dag

En dan ineens, zijn ze rijp.
De kruisbessen!
Kleine knapperige zoet-zure besjes.

Zo heerlijk in de Limburgse Sjtaekbaere vlaai,
oftewel in goed Nederlands: de kruisbessen vlaai.

Met een beetje tegenlicht komt deze kruisbes wel erg mooi uit.

In onze tuin staat 1 groene en 1 rode bessenstruik. Vroeg in de ochtend heb ik de bessen voorzichtig, vanwege de stekels, van de struik gehaald.

Het is een soort van vergeten fruit, want in de winkel kom je ze vers niet snel tegen. Als je ze lekker vindt kan ik je aanraden een struikje in de tuin te zetten. Ze hebben heel weinig onderhoud nodig.

Ik heb nu van mijn ene struikje 2 kilo afgehaald, voldoende om 3x vlaai van te maken. Of bladerdeeg flappen. Of kruisbes clafoutis. Mogelijkheden te over.

Daarvoor moet ik ze wel inmaken. Eerst stop ik gesteriliseerde potten vol met bessen. Dan giet ik er 40% kokend suikeroplossing op. Deksels dichtdraaien. Een half uurtje in de oven in een bak met water.  (100 graden celsius.) Laten afkoelen en als het goed is zijn dan alle potten vacuum getrokken.

Vier potten van een halve liter vol met kruisbessen in de oven om te wecken.

Dat wordt weer smullen in de herfst .

Een informatieve site over kruisbessen.

Tegelijkertijd heb ik 6 potjes komkommertjes ingemaakt:
Het gebruikte inmaak recept.

De tijd nemen om jezelf te zien

In het forum dat ik volg over permacultuur werd een link naar een boeiend artikel van Mischa Verheijden over het boek “De omwenteling” Jan Rotmans geplaatst. In drie delen gaat de hoogleraar in op de maatschappelijke, organisatorische en menselijke omwenteling waar we midden in zitten.

Ik citeer:

“We zitten nu midden in die chaosfase, waarbij heel veel mensen zien dat het anders moet en kan. Dat het oude niet meer zo goed werkt. We zitten in een fase waarin ook veel nieuws ontstaat, maar het is allemaal nog fragiel. En de oude instituten willen nog niet wijken.”

Het resoneert. Zet aan tot nadenken.

Daarom deel ik het hier 🙂

Jan Rotmans: “Het zit in onszelf: Als je zelf wezenlijk wilt veranderen moet je je eigen weerstand overwinnen”

 

Een vroege fruit oogst

Wow!

Ineens werd ik een beetje overrompeld door mijn fruit.

De aardbeien, frambozen en kersen zijn erg vroeg dit jaar.
Dit is de oogst van vandaag:

Fruit oogst
Een kilo rabarber, 900 gram aardbeien, een kilo kersen en 400 gram frambozen. Mijn investering: een uur plukken en twee schrammen op mijn arm van de frambozen 🙂

Tot vandaag heb ik alles opgemaakt in mijn ontbijt door lekkere smoothies te maken. Maar nu wordt het tijd om te gaan inmaken.

Een leuke bezigheid voor vanavond!

Permanente groentebedden

Plek maken voor de groenten, een fotoverslag:

Uitmeten van permanente groentebedden
Het eerste bed wordt uitgemeten. Met hout dat van het oude dak was heb ik de omtrek uit gelegd. De korte kant ligt een meter van de perenboompjes af (Die staan links op deze foto)
compost op karton
Het tweede bed uitgemeten, volgelegd met recycle karton dat eerst goed nat is gemaakt. Daarop heb ik compost gelegd.
karton dekt het gras af
Door de druk van de aarde en het afdichten voor het licht door het karton, zal het gras afsterven en een voedingsbodem worden voor de planten die hier op gezet gaan worden.
Het tweede bed is afgevuld met snoeihout dat door een versnipperaar is gegaan. Hiermee kan ik al mijn hout verwerken in de tuin. Het eerste bed is nu dicht gelegd met karton zodat ook hier het gras zal afsterven. Dit bed wordt omgespit en daarna afgedekt met grasmaaisel.

Zaaien in de kas

Om mijn groentebedden te gaan vullen ga ik plantjes zaaien. Ik heb een aardige verzameling zaadjes die ik kan gaan gebruiken.

Hier zie je mijn toekomstige pompoen, courgette, mais en zonnebloem in de potjes. Die zaai ik meteen in de pot zodat ik makkelijk kan uitplanten.

Na twee weken staat de courgette en pompoen er al mooi bij. Ik maak zelf labeltjes met gekleurd papier waarop ik de naam van de plant zet. Vervolgens plak ik voor en achter plakband zodat de letters niet uitlopen. Werkt perfect!

De sla heb ik dit jaar niet zelf gezaaid. Vlakbij is namelijk Kwekerij Bouten met een groot assortiment aan plantjes voor in de moestuin. Voor 12 cent heb ik al een plant dat ik zo in de grond in de kas kan zetten. Zo vervroeg ik het moment van oogsten.

 

Asperge

Een van de planten die prima in een permacultuur tuin passen zijn de asperges. Deze planten, waarvan we de heerlijke witte stengels eten, kunnen tot wel 10 jaar op dezelfde plek blijven staan. En dat is dan weer goed voor het bodemleven dat niet verstoord hoeft te worden.

In het najaar had ik 30 plantjes besteld bij Huub en Marga Verhaag in Ell.  Goed voor 6 meter asperges die ik vervolgens halverwege maart kon gaan ophalen. Nu kwam het zware werk: het graven van de sleuven om de wortelstokken te planten. Ik had goede instructie gekregen van Huub dus ik ging vol vertrouwen aan de slag.

Eerst de graszoden afsteken en op de kop op een ander stuk gras neerleggen. Op een stuk karton vervolgens alle zand neerleggen zodat ik dat weer kan gebruiken om het bed op te hogen. In de sleuf compost doen en een heuveltje maken over de hele lengte van de sleuf.

De wortelstokken op 20 cm van elkaar uitleggen. Vervolgens leg je de wortels aan twee zijden van het heuveltje in de sleuf. Hierdoor kun je de wortels mooi verdelen en staat het stengeldeel mooi hoog ten opzichte van de wortels.

Nu werden de wortels voorzichtig bedekt met zand zodat niets verschoof. Vervolgens heb ik in april alles opgehoogd zodat het nu weer even hoog is als het grasveld. Eind april kwamen de 1e scheuten uit de groen. Alle planten waren aangeslagen.

Dit jaar mag ik nog niks oogsten, dat komt volgend jaar pas. Hoewel ik dan maar heel kort mag steken, een week of zo.

Het was een pittig karwei maar gaf me erg veel voldoening in de wetenschap dat ik de komende jaren mijn eigen asperges zal hebben.

 

De aspergeplant is al een oud gewas, ze werd al beschreven in 350 BC door de griek Theophrastus in het boek Historia Plantarum. Meer interessante geschiedenis vind je op Asperge koken.

Uit de roulatie!

Gatsamme!

Afgelopen twee weken waren een stap op de plaats. Door een acute hernia geveld, kon ik alleen maar rusten en veel lezen.

Om maar niet te veel te pieken heb ik de, voor mij nieuwe, serie van Jean A. Auel gelezen: “De Aardkinderen”. Een 6-delige serie die zich afspeelt in de ijstijd, 35.000 tot 25.000 jaar geleden.  Het is een ietwat langzaam geschreven verhaal over Neantherthales en Cro-Magnon mensen met veel beschrijvingen over de geneeskracht en eetbaarheid van planten en prachtige omschrijvingen van het Europese landschap van die tijd.

Het hielp mijn brein bezig om in ieder geval niet door te schieten in “had ik maar”, en zorgde voor de broodnodige rust.

Overdadig druk bezig zijn in het voorjaar had uiteindelijk zijn tol geeist. Mijn spitwerk, stenen verschouwen, plantwerk en snoeihaksels maken veroorzaakte het uitstulpen van mijn onderste tussenwervelschijf. Die beknelde de zenuw van mijn linkerbeen tot aan de enkel toe. Met pijn en kramp en een bezoek aan de ziekenhuis hulpost als gevolg. En dan kan je niks meer alleen nog maar pijnstillers vreten.

In deze twee weken heb ik burenhulp weer eens meer dan leren waarderen. Dank je wel R. & J. voor 1e hulp en wandelen met de hond!

Nu is het herstellen, door gematigde beweging afgewisseld met rust. Ik vermoed dat mijn spoedig herstel mede komt doordat ik zo fit was. Al het gesport van de afgelopen twee jaar helpt beslis mee!

Vandaag heb ik mijn 1e wandeling met de hond gemaakt, langzaam en bewust. Het was genieten om mijn dagelijkse wandelgebied weer te zien.

Keizerskroon
De prachtige Keizerskroon vlak voordat die in de bloei staat.

Mijn prille tuiniers begin

Mijn eerste tuintje.

Ik geloof dat ik ergens rond de 10 of 11 jaar geweest moet zijn.

Er was een klein plekje in de tuin dat ik vrij mocht maken. Mijn eerste experiment kon beginnen. Radijsjes en worteltjes.

De worteltjes werden niet veel. De langzaam ontkiemende groente was voor een beginneling echt te veel. En van mijn ouders kon ik ook geen hulp verwachten, die hadden geen groene vingers.

Maar ik kan me wel de radijsjes herinneren. De kleine rode bolletjes met hun pittige frisse smaak.

Door de jaren heen bleef ik af en toe wat zaaien maar echt veel werd het in mijn ouderlijke huis niet daar de pubertijd voor andere interesse zorgde. Wel heb ik een aantal jaar op de tuinbouw school gezeten voordat ik naar de kunstacademie in Maastricht ging.

Dus toen de grote tuin rondom de boerderij voor mijn rekening kwam, was ik voldoende onderlegd om de tuin in vorm te houden. Alleen ben ik geen traditioneel tuinier. Ik laat graag de natuur zijn gang gaan terwijl ik hier en daar wat bijstuur. Dat levert me af en toe opgetrokken wenkbrauwen op van de dorpsbewoners. Mijn keuze voor niet spuiten heeft al tot heel wat gesprekken geleidt…

Mijn interesse voor permacultuur is weer een ruk richting de alternatieve hoek. Eentje waar ik mezelf comfortabel bij voel. Hoe meer ik kan aansluiten bij wat de natuur al doet, hoe beter.

De tuinkas verplaatsen

Mijn tuinkas stond al jaren onder een eikenboom. Niet een ideale plek maar tot nu toe was het de beste plek die ik had. Met de ontwikkeling van het nieuwe grasveld had ik de wens om de kas te verplaatsen naar een plekje midden in de zon.

Nu had het op 18 januari ontzettend gestormd en er was een dikke tak precies op de kas gevallen. Nog een extra reden om te verplaatsen.

Hier is een foto net nadat ik de ergste glasschade verwijderd had uit de kas.

Een voor een had ik de glasplaten die nog heel waren eruit gehaald zodat alleen het frame overbleef. Samen met Patrick opgepakt en lopend naar de nieuwe plek gebracht zonder dat we het hele frame uit elkaar hoefden te schroeven.

Tijdwinst!

Hier zijn we bezig met het waterpas maken.

Eerst een fundering gemaakt zodat we de kas waterpas konden neerzetten. En toen kwam een lastig werkje: weer alle glazen erin zetten nadat ik ze schoongemaakt had. In de loop van twee weken had ik het helemaal klaar en kon ik gaan inrichten.

Twee oude keukenkastjes en het oude keukenblad werden op maat aangepast en in de kas gezet. Daarmee heb ik een mooie plek gecreëerd om makkelijk mijn zaadjes in de bakken te doen of het verplanten van de groter geworden zaailingen.