Een Zonnebloem Obsessie

In het najaar kreeg ik van mijn overbuurman Piet een handjevol zwarte zaadjes. “Die moet je in het voorjaar maar zaaien. Het zijn zonnebloemen.” zei hij nog.

En inderdaad eind april heb ik ze in mijn kasje in potjes gezaaid en braaf gewacht tot ze groot genoeg waren om buiten uit te zetten.

Nu, drie maanden later, zijn ze gegroeid tot wel twee meter hoogte.
Een kleine foto impressie van de verschillende stadia:

Op twee meter hoogte ontwikkelde zich een bloemknop.
Waaruit de helder gele linten het donkerbruine hart omvatten. Dagenlang werd de bloem bezocht door bijen aangezien de honing zich cirkelvormig ontwikkeld.
Uiteindelijk begon het omkrullen van het bloemhoofd. Ondertussen begint het fibonacci spiraalpatroon zich al mooi af te tekenen.
Elk minibloempje gaat nu uitdrogen en afvallen zodat het zaad zichtbaar wordt.
Twee zonnepitjes al zichtbaar, prachtig hoe het spiraalpatroon zich blijft voortzetten.
Zonnebloemhoofd geoogst en aan het drogen.

Het hele proces van groei en de vormen in de zonnebloemen inspireren me om te onderzoeken. Met mijn camera kruip ik er dicht op en met potlood doorgrond ik de patronen. De spiraalvormen, die onderdeel zijn van de Fibonacci reeks, boeien me het meest.

Interessant YouTube filmpje over de spiralen en Fibonacci.

Op het Engelse gedeelte van mijn La Leipsig Jewels site heb ik geschreven over hoe ik mijn inspiratie vertaal in tastbare werk.

De tijd nemen om jezelf te zien

In het forum dat ik volg over permacultuur werd een link naar een boeiend artikel van Mischa Verheijden over het boek “De omwenteling” Jan Rotmans geplaatst. In drie delen gaat de hoogleraar in op de maatschappelijke, organisatorische en menselijke omwenteling waar we midden in zitten.

Ik citeer:

“We zitten nu midden in die chaosfase, waarbij heel veel mensen zien dat het anders moet en kan. Dat het oude niet meer zo goed werkt. We zitten in een fase waarin ook veel nieuws ontstaat, maar het is allemaal nog fragiel. En de oude instituten willen nog niet wijken.”

Het resoneert. Zet aan tot nadenken.

Daarom deel ik het hier 🙂

Jan Rotmans: “Het zit in onszelf: Als je zelf wezenlijk wilt veranderen moet je je eigen weerstand overwinnen”

 

Uit de roulatie!

Gatsamme!

Afgelopen twee weken waren een stap op de plaats. Door een acute hernia geveld, kon ik alleen maar rusten en veel lezen.

Om maar niet te veel te pieken heb ik de, voor mij nieuwe, serie van Jean A. Auel gelezen: “De Aardkinderen”. Een 6-delige serie die zich afspeelt in de ijstijd, 35.000 tot 25.000 jaar geleden.  Het is een ietwat langzaam geschreven verhaal over Neantherthales en Cro-Magnon mensen met veel beschrijvingen over de geneeskracht en eetbaarheid van planten en prachtige omschrijvingen van het Europese landschap van die tijd.

Het hielp mijn brein bezig om in ieder geval niet door te schieten in “had ik maar”, en zorgde voor de broodnodige rust.

Overdadig druk bezig zijn in het voorjaar had uiteindelijk zijn tol geeist. Mijn spitwerk, stenen verschouwen, plantwerk en snoeihaksels maken veroorzaakte het uitstulpen van mijn onderste tussenwervelschijf. Die beknelde de zenuw van mijn linkerbeen tot aan de enkel toe. Met pijn en kramp en een bezoek aan de ziekenhuis hulpost als gevolg. En dan kan je niks meer alleen nog maar pijnstillers vreten.

In deze twee weken heb ik burenhulp weer eens meer dan leren waarderen. Dank je wel R. & J. voor 1e hulp en wandelen met de hond!

Nu is het herstellen, door gematigde beweging afgewisseld met rust. Ik vermoed dat mijn spoedig herstel mede komt doordat ik zo fit was. Al het gesport van de afgelopen twee jaar helpt beslis mee!

Vandaag heb ik mijn 1e wandeling met de hond gemaakt, langzaam en bewust. Het was genieten om mijn dagelijkse wandelgebied weer te zien.

Keizerskroon
De prachtige Keizerskroon vlak voordat die in de bloei staat.

Op mos jacht

In de kerstvakantie heb ik het prachtige boek “The Signature of All Things” van Elizabeth Gilbert gelezen. Alma Whittaker, de hoofdpersoon,  is een 19-eeuwse vrouwelijke naturalist die mossen onderzoekt. Na heel wat avontuurlijke omzwervingen komt ze op 56-jarige leeftijd in Amsterdam bij de Hortus Botanicus terecht, waar ze de rest van haar leven slijt.

Voor mij kan een boek ‘n vluchthaven zijn en ‘n inspiratiebron. Dit keer werd ik vooral geïnspireerd door Alma’s niet aflatende honger naar kennis en haar grondige onderzoek op een botanisch vakgebied.

Als hommage aan Alma ben ik vandaag op mosjacht gegaan in mijn eigen tuin. Geniet mee van dit prachtige natuurschoon:

Op een stoeprand langs de appelbomen groeien deze roodgesteelde mosplantjes.
Op de eikenboom vond ik met plukjes verspreid deze donkergroene variant. Het meeste aan de schaduwzijde van de stam.
Bovenop de bloembak op de binnenplaats heb ik deze bedauwde mos stengeltjes geknipt. Met prachtig zijlicht waardoor de druppels mooi uitkomen.

Bloggen

De behoefte om deze blog te starten komt voort uit de wil om mijn tijd goed te besteden. Voor mijn gevoel heb ik in 2017 gelanterfant.

Hoewel… helemaal niks heb ik niet gedaan. Ik ben bezig geweest met mijn gezondheid te verbeteren. Goed eten, sporten en massages. Veel geleerd om me mentaal sterker te maken.

Het 10 jaar verbouwproject had zijn tol geëist. Het mooie van erover schrijven is dat ik eindelijk zelf zie wat we allemaal gedaan hebben. Als je er midden in zit kun je het soms niet zien. Een kwestie van tunnelvisie.

Het lanterfanten was ook nodig omdat ik op creatief vlak helemaal op was. En dat wilde/wil ik herstellen. Stap voor stap mezelf weer terug winnen. I kan ‘t wel sabbatical noemen maar voor mijn gevoel was het lanterfanten. Ik voelde me schuldig dat ik niks deed. En juist dat schuldgevoel maakte dat ik niet vooruit kwam. Ik hield mezelf tegen. Dat ga ik niet meer doen.

Ik ga spelen hier op dit blog 🙂

 

Een eenvoudiger leven voorbeeld

Een mooie inspiratiebron voor mij is de blog “Down to Earth” van Rhonda Hetzel. Al 11 jaar schrijft ze over eenvoudiger leven en laat ze haar kleine aanpassingen stap voor stap zien. Ik heb haar pas geleden ontdekt, en ben chronologisch door haar blog aan het lezen.

Het is perfect leesmateriaal voor de kerstvakantie terwijl ik bezig ben mijn levensinvulling tegen het licht te houden.

In de herfst van 2016 heb ik dit hart van kersenbladeren gemaakt. Het was een uitdrukking van mijn onvermogen om de wereld te verbeteren. Het nieuws had me neerslachtig gemaakt. Nu weet ik dat ik alleen mezelf kan veranderen. Gaan staan voor mijn hartskeuzes.

Limburg Positief Gezond

Afgelopen maandag had ik de kans om naar een inspiratie sessie te gaan van Limburg Positief Gezond in Venlo. Er was een lezing van Henk Oosterling.

Dat heeft me aan het denken gezet.

Hoe kan ik mijn steentje bijdragen aan het mooier maken van deze wereld?

Ik heb te lang aan de zijlijn gestaan.
Het wordt tijd voor DoenDenken!

Winter Jasmijn
Winter Jasmijn, een prachtige plant die bloeit in hartje winter.