Een kijkje in de groentetuin…

Hoi, vandaag neem ik jullie mee de tuin in met een mini video filmpje. Je ziet het kasje, de groentebedden en de vijver. Beetje impulsief heb ik het opgenomen.

Duidelijk nog veel te leren 🙂

Fruitoogst

Drukke dagen in de tuin. Na het oogsten van het vroege fruit komt de verwerking. Je krijgt het niet allemaal opgegeten.

Kersen plukken. Op de hoge oogstladder kom ik bij de heerlijke kersen.

Kersen plukken.

In mei had ik de aardbeien gespot met de camera:

Aardbeibloem en twee aardbeien aan de struik.
Aardbeien die verwerkt worden om te drogen.

Het drogen van fruit is een fijne manier van conserveren. De smaak wordt versterkt en past daardoor heel erg goed in muesli mix voor bij m’n ontbijt.

Losse frambozen net geoogst.

Frambozen worden ingevroren. Eerst los op een rubberen schaaltje. na een dag gaan ze in een zak die ik vacuum trek. Dan kun je ze lekker lang bewaren om in de winter nog eens te genieten van deze vitamienebommetjes.

Ook wordt veel verwerkt tot jam. Heerlijk op de boterham, in de yoghurt of op het kaasplankje als dip. Dit jaar is de vliergelei daar erg geschikt voor.

Fruitoogst die ingemaakt is als jam.

Verplanten

Vanaf 15 mei is het druk in mijn moestuin. Veel van de zaailingen gaan nu in de tuin gezet worden. Het liefst heb ik een regenachtige dag. Helaas zijn die er dit jaar niet. Dan wijk ik uit naar de avonden. De pas verplante zaailingen kunnen dan in de koelte van de nacht een beetje bijkomen. Verplant worden is topsport voor ze.

Overdag zorg ik dan voor wat schaduw door doeken op te hangen of er wat grasstrooisel overheen te gooien. Ook krijgt nieuwe aanplant de eerste week water. Daarna moeten ze het bij mij op eigen houtje kunnen doen, de aarde bedden zijn humusrijk genoeg.

De zaailingen staan te wachten in de serre.
Een tray vol met koolplanten die dit jaar in bed 5 uitgeplant gaan worden.
Koolplantjes bij het groentebed waar ze dit jaar komen te staan.
Er staat al rozemarijn en twee grote kardoen planten. Daar kunnen de 11 plantjes wel omheen gezet worden. Eerst zet ik ze uit om te kijken hoe ze moeten staan. Dan pas graaf ik het gat, vul het met water en zet de plant erin.
Verschillende koolplantjes.

De gevreesde IJsheiligen

Begin mei moet ik altijd op m’n handen blijven zitten om te voorkomen dat ik te vroeg de planten, die ik gezaaid heb, uit plant. Door het prachtig voorjaars-weer ben ik toch ongeduldig geweest. Vandaar dat een paar warmteminnende zaailingen al in de volle grond stonden.

En dat heb ik geweten!

Op 11, 12, 13 en 14 mei kwamen de ijsheiligen voorbij. Die gooiden roet in het eten. Er werd nachtvorst voorspeld met temperaturen van -3 graden, en daar verschrompelen jonge planten van.

Komkommer en aardappel plant met rijp.
Links de komkommer en rechts een aardappelplant om half zeven ‘s morgens. Allebei bevroren omdat ik ze vergeten was af te dekken.

Dus heb ik mijn beschermende spullen tevoorschijn gehaald. Met lakens, vliesdoeken, stolpen en hooi/bladeren probeer ik dan mijn kou vrezende planten te redden. Het is even wat werk maar dat vind ik het wel waard.

Helaas had ik twee planten vergeten, die kreeg de nachtvorst te pakken.

Een komkommer en aardappel plant met vorstschade.
De linker komkommerplant is verloren. Die is te veel beschadigd. De rechter aardappelplant gaat het wel redden. Die loopt alleen wat groei achterstand op.

Gelukkig heeft de rest het wel gered dankzij de beschermende maatregelen:

Courgette onder een beschermende stolp.
Gele courgette onder de beschermende stolp.
Courgette plant.
De courgette ziet er goed uit, niks bevroren 🙂
Pompoenplanten onder een beschermende doek tegen de nachtvorst van de ijsheiligen.
Onder de oude lakens staan verschillende pompoenplanten.
Komkommer onder een beschermende stolp.
Komkommers onder de stolpen.
Komkommerplant.
Deze augurk gaat het ook redden. Als het dadelijk warm wordt gaat die snel groeien.

Volgend jaar toch maar weer braaf wachten tot het 15 mei is!

Verspenen van de zaailingen

Sinds 16 maart, het moment dat de Covid-19 maatregelen ingesteld werden, ben ik vooral in de tuin bezig geweest. April is zowiezo de maand waarin ik het meeste zaai en verplant, echter dit voorjaar gebruik ik het ook om mezelf af te leiden. Natuurlijk probeer ik me te informeren maar ik waak ervoor niet bovenmatig veel met nieuws bezig te zijn. Het helpt me om met twee voeten op de grond te blijven staan. Werken in de tuin is gewoon een hele fijne manier om me te verankeren.

De plantjes van februari en maart zijn nu zo groot geworden dat ze verspeent moeten worden. Daarvoor zoek ik alle potjes bij elkaar. In de schuur, in de kas, en de houten loods. Het zijn er gelukkig voldoende.

De tomaten zijn als eerste aan de beurt. Ze waren al uitgegroeid tot wat slungelige plantjes. Nu ze in nieuwe grond terecht komen worden ze meteen steviger. Plus je kunt ze wat dieper planten!

Tomaten die net om geplant zijn.
De bovenste foto is als de tomaten net verplant zijn. Het ziet er dan zo miezerig uit dat ik altijd denk dat ze het niet gaan halen. De onderste foto is na twee weken gemaakt. Het zijn stevige plantjes geworden met meerdere blaadjes. Deze gaan het wel redden.
tomaten die verplant zijn.

De volgende die groter gaan wonen zijn de pepertjes, paprika’s en de aubergines. Van elk heb ik twee soorten. Het plan is om dit jaar zelf sambal te gaan maken. Ik ben benieuwd of dat gaat lukken.

Voor het verspenen gebruik ik biologische potgrond die ik goed vochtig maak zodat de plantjes zaailingen geen al te grote schok krijgen. Ik vermeng het met zelf gemaakte compost van afval uit eigen tuin. Zo creëer ik een bijna gesloten kringloop in mijn tuin.

Ik heb dit jaar flink meer gezaaid en ben ook nog lang niet klaar. In mei zaai ik de maïs, de tweede lichting courgettes, pompoenen, augurken en meloen. Hieronder enkele courgette planten klaar om in een grote pot te zetten.

Courgettes klaar om te gaan verspenen.

Van sommige zaadjes die ik uitgedeeld heb uit mijn vorige blog, kreeg ik bericht. Bij Ria waren de pompoenen goed uitgekomen en al verspeent. Leuk om te zien hoe iedereen ermee aan de slag is gegaan. In totaal hebben 10 mensen er gebruik van gemaakt. Vond ik best veel!

De zaadjes van Ria in een bak.
De zaailingen van Ria in een zaaibed.

Ik besef hoeveel mazzel ik heb met zo’n grote tuin waar ik kan doen en laten wat in me opkomt. Het geeft me rust in mijn hoofd en helpt me deze vreemde tijd zonder kunstmarkten en exposities te overbruggen.

Blijf gezond en tot de volgende keer X

Helga in de kas bij haar plantjes.

Paardenbloem siroop

Mijn grasveld staat er momenteel vol mee. Stralend gele bloemen die met open armen de warmte van de zon verwelkomen.

Ik heb het natuurlijk over de paardenbloemen.

Verguisd bij veel monocultuur grasliefhebbers, maar ik weet wel beter. Deze alledaagse bloem heeft geneeskrachtige en culinaire eigenschappen en ziet er ook nog eens mooi uit.

Een paardenbloem van knop tot wegblaas pluisjes.

Je kunt de jonge blaadjes in je salade bijmengen. Wortels worden geroosterd en gemalen als koffie vervanger gebruikt. Van de bloemen kun je een lekkere siroop maken.

Dit doe ik al enkele jaren. Met die siroop meng ik een kruidige, licht bittere limonade. De twee flesjes redden het tot mei wanneer ik de vlierbloesemsiroop kan maken.

Zo heeft bij mij elk seizoen z’n eigen smaak.

Honderd paardenbloemen op een blauwe handdoek.

Paardenbloem siroop maken is heel eenvoudig.

Ik begin met het plukken van 100 onbespoten schone paardenbloemen. Liefst ‘s morgens nadat de dauw weg is. Met een schaar knip ik het groene kontje eraf. Een halve onbespoten citroen in dunne schijfjes snijden, boven op de lintbloemen leggen en 400 ml water toevoegen. Even één minuut koken dan afkoelen.

Paardenbloemen die met citroen tot siroop verwerkt worden.

‘s Avonds zeef ik alles door een neteldoek en vang het vocht op in een pannetje. Daar gaat 200 gram suiker bij. Tien minuten opkoken en meteen bottelen in super goed schoongemaakte flesjes.

Paardenbloem siroop in schulp flesjes.

De eerste asperge van ‘t seizoen

In 2018 heb ik dertig aspergeplanten in mijn tuin neer gezet.
Dat was best veel werk. Ik heb daarover verteld in de blog Asperge.

Vandaag was, na twee jaar, dan eindelijk het moment aangebroken dat ik de vruchten van m’n harde werk kon oogsten. Er waren asperges die gestoken konden worden.

Kleine witte puntjes staken uit de aarde wal te voorschijn. Door voorzichtig uitgraven werd de onderkant van de asperge bloot gelegd. Dan kan ik het met een speciaal asperge mes steken.

Asperge die net boven de grond uitkomt.

In maart heb ik zwart plastic over de aarde wal gelegd. Dat zorgt ervoor dat de grond snel warm wordt en de asperges snel gaan groeien.

Daardoor had ik vandaag maar liefst veertien stengels 🙂

En trots dat ik was!

De volledige asperge oogst van 5 april

Diezelfde dag werden ze geschild en verwerkt op de meest klassieke manier: met gerookte ham, gekookt ei en een beetje echte boter.

Dat was smullen!

Een bord vol met asperges, ei en ham.

Lente = Zaaitijd

De zon schijnt en het is al maart.

Tijd om buiten te gaan zaaien!

Ik was natuurlijk al in februari binnen begonnen met aubergine’s, paprika’s, pepertjes en tomaten. Dat doe ik binnen op de vensterbank in kleine minikasjes. Daar worden ze helemaal vertroetelt door mij.

De eerste zaadjes in de grond.

Dit jaar heb ik van elke soort 6 zaadjes geplant. Als ik uiteindelijk van ieder 2 planten overhoud ben ik tevreden. Planten die over zijn vinden over ‘t algemeen makkelijk nieuwe ouders 🙂

paprika zaailingen.

Na een maand zien de pepertjes en paprika’s er zo uit. In april kan ik ze in grote potjes verspenen.

Tomaten zaailingen.

De tomaten had ik op 8 maart gezaaid. Toen ik terug was van Engeland (een week later) stonden ze al 3 cm hoog boven de grond. Die hadden er echt zin in. Nu staan ze in ‘t mooie lente weer ‘n beetje lucht aan het happen. Dan kunnen ze een beetje afharden anders worden het veel te fragiele plantjes.

Tuinkas, koude kas en groentebedden.

Hierboven zie je mijn kleine kas, 2 koude kas zaaibedden (1 m2) en 6 groentebedden (3 m2). Hiermee kan ik heel wat groenten kweken in een jaartje tijd. Vanaf dit jaar ga ik me ook houden aan een 6 bed wisselschema. Dat betekent dat een plantensoort maar 1 keer in de 6 jaar op dezelfde plek komt te staan. Hiermee wil ik mijn grond gezond en vruchtbaar houden.

Een gedeelte van de zaadjes heb ik al te voorschijn gehaald. De komende weken heb ik het druk. Zand in potjes doen, zaadjes erin, water geven en elke dag even kijken of ze niet al boven de grond uit komen.

Zakjes vol met zaadjes.

Ben je nog nieuw op het gebied van zelf je plantjes opkweken en wil je zelf aan de slag? Dan kan ik je twee websites van harte aanbevelen:

De eerste is van Kees, hij blogt op De Boon in de Tuin. Een vrolijke site met veel informatie van een enthousiaste tuinier: Voorzaaien moestuin Tips.

De andere site is van Diana, een werkelijk encyclopische verzameling. Ze blogt onder de naam Diana’s Mooie Moestuin. In de blog Algemene Zaai-informatie verteld ze wat je wel en juist niet moet doen. Aanrader!

Wil je nu gaan zaaien, dan heb ik een kleine weggeef actie voor jou. In zelf gevouwen zakjes stop ik 10 tomatenzaadjes. Er staat op geschreven welke soort erin zit. Deze hang ik aan mijn minibieb in Beesel (Ouddorp). Voor liefhebbers kan ik er ook Goudsboemzaadjes en enkelbloemige Afrikaantjes aan hangen.

Zakjes vol met eigen verzamelde zaadjes.

Nog even een duidelijke foto van de tomatensoorten die ik heb. Ieder zakje heeft zo’n 10 zaadjes. Verder heb ik ook nog Marketmore, een lekkere snackkomkommer en Hokai pompoenzaadjes.

Tomatenzaadjes in pakjes.

Aanleg van de Vijver

Sinds ik van mijn achterste grasveld een permacultuur paradijs aan het maken ben, moest er ook een vijver komen. Een poeltje met water is ideaal om de biodiversiteit te vergroten. Denk aan waterplanten, oeverplanten en natuurlijk kikkers of libellen.

De kikkers kunnen me helpen in de moestuin met bijvoorbeeld slakken bestrijding.

Stenen kikker bij de nieuwe vijver
Nu maar hopen dat ie snel broertjes & zusjes krijgt!

Doordat er veel zand vrij komt bij het graven heb ik meteen een tweede hugelcultuurbed erbij bedacht. (Over de eerste kun je terug lezen in de Houtbed-post)

Aan de noordkant van de vijver komt de heuvel met daarin allemaal hout en plantendelen die mogen weg rotten de komende tien jaar. Terwijl ze dat doen geven ze voedselstoffen af aan de planten erboven. Ook zal daardoor de temperatuur van dit bed wat hoger zijn, dat is fijn in de winter tegen vorst.

De zon kan via het water de vijverkant van de heuvel ook nog extra verwarmen. Vooral als ik er een paar grote zwarte stenen in stop voor hitteopvang.

Ik wil gaan kijken of ik mijn citroenplanten in de volle grond kan houden op deze manier. Tijd zal het leren of dit gaat werken.

Start van het graven van de vijver.
Het begin van het graafwerk is er. Achter de schep zie je mijn snoeihout liggen dat bedolven wordt onder het zand van de vijver. De witte pijl wijst op de plek waar ik sta voor de “van boven” foto’s.

Maar eerst moet nu de vijver gemaakt worden. Daarvoor neem ik gewoon de schep te hand om hem uit te graven. Elke dag een beetje, daar heb ik geen graafmachine voor nodig. Op deze manier kan ik goed nadenken hoe ik het wil maken en kan ik bijsturen indien nodig. Heerlijk met de handen weer in de aarde.

Het is mijn herfstproject voor 2019 geweest. In 2018 heb ik mijn labyrint gemaakt en daar ben ik nog steeds heel happy mee.

Aanleg vijver.
De omtrek van de vijver staat vast, ‘t wordt een soort oestervorm.
De vijver van bovenaf gezien.
Nog een foto van bovenaf terwijl ik op de berg sta. Je ziet hier goed de opbouw van de hugelkulturwal. Snoeihout, grasmaaisel, compost, houtsnippers… alles wat ik nog had liggen. ‘t was een mooie opruimactie.
Drie verschillende lagen in de vijver.
Dit is de uiteindelijke vorm met drie diepte niveaus en een ondiep moerasgedeelte.
De drie vijverlagen van dichtbij.
Het diepste punt is 90 cm, dan 40 cm en 10 cm.
De vijverrubber in het gat gelegd.
Het vijverrubber gaat erin. Dit had ik online besteld, handig.
Het eerste water gaat in de vijver.
Het eerste regenwater uit onze ICB container gaat erin. Dit was pas 200 liter.
De vijver zoals ie er in januari 2020 uitziet.
De vijver zoals ie er in januari 2020 uitziet. Met een licht ijslaagje. Voor het vullen had ik 1000 liter water nodig. Precies de inhoud van onze regenwateropvangcontainer (mmmm… mooi scrabble woord 😉 )

Een website waar ik veel informatie vandaan gehaald heb is Iris Garden Ecology, een fijne blog met veel praktisch verhalen.

Saffraan Krokus

Saffraan krokus met de stamperdraden, de saffraan, duidelijk zichtbaar.

Tijdens mijn bezoek aan de Hortus botanicus in Leiden afgelopen augustus zag ik een zakje met vijf saffraan krokussen liggen. Ik kon het niet laten liggen.

Thuis heb ik ze meteen volgens de instructie geplant (10 cm uit elkaar en 10cm diep). Het zijn herfstbloeiers die ieder jaar terug komen. Veel informatie heb ik van de Sativus website afgehaald: De teelt van Saffraan.

Saffraan krokus handleiding van Hortus botanicus Leiden.

In oktober zag ik ineens wat groene sprietjes tevoorschijn komen. Een weekje later een bloemknop, mooi verscholen tussen het groen.

Saffraan krokus die net begint te groeien.

Binnen een dag was die open en liet de krokus zijn donkerrode saffraandraadjes zien.

Saffraan draadjes net voor het oogsten.

Met een klein nagelschaartje heb ik voorzichtig de saffraan eruit geknipt. Ik wilde niet de hele bloem oogsten, zo kon ik nog van de prachtige kleuren genieten.

Saffraan draadjes net geoogst.

Na het drogen en een maand luchtdicht en in het donker fermenteren kan ik het gebruiken in de keuken. Ik wil er de kleurrijke paella van maken.

Saffraan krokus net na de oogst.