Een houtbed (hugelkultur) bouwen met grof snoeiafval

De grote tuinrenovatie begon met een forse klus: het uitgraven van een doorgang in een drie meter hoge heuvel. Hiervan heb ik helaas vergeten foto’s te maken toen de bulldozer bezig was.

De doorgang is gegraven en de aarde verdeeld.

De aarde die eruit kwam werd ge√ęgaliseerd over het oude grasveld. Daardoor werden de verschillende onregelmatigheden uit het terrein gehaald.

Daarna heb over die aarde gras gezaaid waar ik in deze blog post over verteld heb.

Op de heuvel stonden verschillende bomen en heel erg veel grof snoeiafval. Dat heb ik allemaal omgezaagd of afgeknipt. Links van de doorgang is vervolgens een houtbed (hugelkultur) opgebouwd. Ik heb veel aan de informatie van Maranke Spoor gehad in haar blog over hugelkultur.

Al het hout en snoeiafval opgestapeld in een 10 meter lange berg.

Vervolgens wordt dit afgedekt met compost, zand en houtsnippers.

Van Stormschade tot Brandhout

Op 18 januari 2018 trok er een pittige storm over Nederland. De schade was groot. Zo ook in de tuin van mijn moeder. Een oude conifeer begaf het. Nadat de ergste ravage in stukken was gezaagd hebben Patrick en ik het hout opgehaald.

We leende een houtklover en gingen aan de slag.

De grote stukken worden gekloofd tot hapklare brokken die in onze open haard passen.
Goed beschermd aan de slag.

De structuur en patronen van het pas gekloofd hout zijn prachtig. Ik werd dan ook geregeld afgeleid om het te bewonderen.

Vers gekloofd hout heeft heldere rood tinten, prachtig!

En uiteindelijk na veel werk het eind resultaat:
Een berg hout waar je u tegen zegt ūüôā

Bloemstuk voor Marion

Winterbloemen uit de tuin met één enkele witte roos.

Sterremos, salie, rozemarijn en een vlinder van de ijskast.

Hamamelis, de toverhazelaar, de mooie gele januaribloeier.

Hazelaartakken, sneeuwklokjes, en mini vergeet-me-nietjes.
Marion ik zal je nooit vergeten X

Kornoelje, Meidoorn en Liguster haag

Om de toekomstige moestuin heb ik een gemengde haag geplant.

Na veel nadenken is de keuze gevallen op de stekelige meidoorn (Crataegus monogyna) waar vogels ongestoord in kunnen nestelen terwijl ze in de herfst de rode vruchtjes eten. De tweede soort is Liguster (Ligustrum ovalifolium), een bekende bijen en vlinderstruik mits je ze pas na de bloei snoeit. En als derde heb ik gele Kornoelje (Cornus mas) geplant. Dat is een gele vroegbloeier met prachtig helder rode bessen in de herfst.

Voorbereidingen voor de haag: 25 meter geul uitgraven met de steekschop. Verspreidt over 4 dagen gaat dat prima. 

En hier is een klein gedeelte van de haagplanten. ze komen in bussels van 10 stuks. In totaal had ik voor de 25 meter 120 planten besteld.

De meest voor de hand liggende taak voor de haag is om het terrein af te bakenen, om te zorgen voor privacy. Een tweede toepassing is windbreking zodat de noordenwind geen vrij spel heeft op dit nieuwe stukje grond. Op deze manier ontstaat in de toekomst een windvrij en zonnige moestuin. De derde taak is om beschutting en en voedsel te bieden aan de vogels en insecten.

En nu staan de planten erin. Een pittige klus maar ik ben erg tevreden over het resultaat. 

*** In september 2020 heb ik nog eens over de haag geschreven met foto’s:
Update gemengde Haag rondom de Moestuin

1e Introductie met Permacultuur

Sinds de zomer van 2017 ken ik de term permacultuur. Het woord permacultuur is een samentrekking van permanent en agricultuur.

Het was tuinman Philip Apeldoorn die me daarmee in contact bracht toen we de veranderingen in onze tuin bespraken. Met permacultuur kun je onder andere leren hoe je een lekkere eetbare tuin kunt ontwerpen die mooi en nuttig is voor jezelf en de dieren om ons heen.

Na het kijken naar verschillende sites en filmpjes was ik helemaal om. Ik vind het nu een uitdaging om stukje bij beetje mijn tuin om te vormen volgens de permacultuur visie.  Dat is ook een deel van de reden van dit web log. Om mijn vorderingen bij te houden, om te zien wat werkt en wat niet.

Ik wil in actie komen voor de aarde. Niet alleen door haar ge√Įnspireerd te worden, maar daadwerkelijk wat voor haar te doen op mijn eigen bescheiden manier.

Als ik daarmee iemand kan inspireren om ook anders naar produceren en consumeren te kijken, dan is dat mooi mee genomen.

Dit is een foto van het grasveld wat bij de tuin is gekomen waardoor ik in gesprek ging met Philip. Het was een paardenwei omringd door struiken en veel bramen. We hebben grondig gesnoeid en een doorgang in de heuvel aan de linkerkant gemaakt. Al het snoeihout ging in de elektrische hakselaar zodat het als mulch terug de tuin in kon.

 

Dit is hetzelfde stuk tuin maar nu met doorgang aan de linkerzijde, gesnoeid en een vers aangelegd grasveld. In het voorjaar ga ik daar de moestuin beginnen.

 

Perenboompjes

Negen jaar geleden heb ik een fruithaag geplant hier bij ons in de tuin. In totaal 36 appels, peren, kersen en pruimen laagstam boompjes. Ze staan dusdanig dat ze de grote loods aan het oog onttrekken. Alleen… de peren kwamen op die plek niet goed tot hun recht. Ze hebben zelden fruit geleverd, in tegenstelling tot de appels.

Pas aangelegde fruithaag.

Met de nieuwe tuin indeling die ik dit jaar gemaakt heb, komen ze op een plek bij mijn aan te leggen moestuin. Daar zullen ze goed in de zon staan en hopelijk gaan ze me dan lekkere peren leveren

Vandaag was een mooie dag om ze te verplaatsen. December is de aangewezen maand, indien het niet vriest. Het is wel even aanpoten. Met een steekschop graaf ik eerst de gaten, daar komt verteerde mest in. Vervolgens het uitgraven van de boompjes zelf. Dat ging gelukkig redelijk makkelijk.

Het was heerlijk om met mijn handen in de aarde te wroeten. Even lekker techniek-loos. Afgelopen dagen had ik veel op de computer aan deze blog gewerkt.  Het voelt alsof ik op de blog ook aan het verplanten ben.  Ik verplant een beetje van mezelf hier op Edelsmid met Groene Vingers om beter vrucht te gaan dragen.

Tussen mijn pas geplante fruitboompjes in december 2008.

perenbomen
En hier de 6 perenbomen die verplaatst zijn naar het nieuwe plekje. Het ziet er nu nog een beetje kaal uit maar daar komt snel verandering in als het lente wordt. Ze staan nu mooi in de zon zodat ze goed vrucht kunnen gaan dragen.

Een passie voor bomen

Vandaag heb ik enorm genoten van een programma op BBC one: My Passion for Trees, met als inspirerende verteller Judi Dench. Het valt beslist onder de categorie “slow TV”, maar deze liefdevolle documentaire laat een paar opmerkelijke feiten over bomen zien.

Bomen met hun wortels innig verbonden met de aarde, inspireren me al jaren. Ik heb talloze foto’s van bast geknipt toen ik bezig was met de Cambia serie. Je kunt daarover lezen op de La Leipsig blog.

Nu ben ik al een tijdje bezig foto’s te maken van jaarringen. Deze merktekens van het verstrijken van jaren. Ik vind ze machtig mooi. Hieronder is een door weer en wind verweerd exemplaar. Een van mijn favoriete foto’s van dit jaar.

Verweerde jaarringen van een rond hout paaltje.

De jaarringen van een afgezaagde kersenboom.
De jaarringen van een afgezaagde kersenboom.

 

Kerststukje

Op kerstavond ben ik met mijn snoeischaar de tuin in gelopen om de kerststukjes bij elkaar te sprokkelen. In de herfst snoei ik de hulst (Ilex aquifolium) en levensboom (Thuja) wat minder en laat de mooie takken zitten. Takken van de kornoelje (Cornus alba siberica) zorgen voor de hoogte in de stukjes. Hoewel ik daar vaak ook de klimop (Hedera) voor gebruik.

Hulst en Thuja voor het kerststuk

Wat aangevuld met kaarshouders, witte kerstballen en rode knopjes stop ik het in potten met oase. Nu zijn ze klaar om de woon- en keukentafel te versieren.

Deze kerststukjes zijn voldoende om voor ons een kerstgevoel te cre√ęren. Daar hoeft geen kerstboom voor geofferd te worden.

Kerststukje van 2017

Kerststukje met kaarshouder en nep rode besjes.
Zalig Kerstfeest ūüôā