Uit de roulatie!

Gatsamme!

Afgelopen twee weken waren een stap op de plaats. Door een acute hernia geveld, kon ik alleen maar rusten en veel lezen.

Om maar niet te veel te pieken heb ik de, voor mij nieuwe, serie van Jean A. Auel gelezen: “De Aardkinderen”. Een 6-delige serie die zich afspeelt in de ijstijd, 35.000 tot 25.000 jaar geleden.  Het is een ietwat langzaam geschreven verhaal over Neantherthales en Cro-Magnon mensen met veel beschrijvingen over de geneeskracht en eetbaarheid van planten en prachtige omschrijvingen van het Europese landschap van die tijd.

Het hielp mijn brein bezig om in ieder geval niet door te schieten in “had ik maar”, en zorgde voor de broodnodige rust.

Overdadig druk bezig zijn in het voorjaar had uiteindelijk zijn tol geeist. Mijn spitwerk, stenen verschouwen, plantwerk en snoeihaksels maken veroorzaakte het uitstulpen van mijn onderste tussenwervelschijf. Die beknelde de zenuw van mijn linkerbeen tot aan de enkel toe. Met pijn en kramp en een bezoek aan de ziekenhuis hulpost als gevolg. En dan kan je niks meer alleen nog maar pijnstillers vreten.

In deze twee weken heb ik burenhulp weer eens meer dan leren waarderen. Dank je wel R. & J. voor 1e hulp en wandelen met de hond!

Nu is het herstellen, door gematigde beweging afgewisseld met rust. Ik vermoed dat mijn spoedig herstel mede komt doordat ik zo fit was. Al het gesport van de afgelopen twee jaar helpt beslis mee!

Vandaag heb ik mijn 1e wandeling met de hond gemaakt, langzaam en bewust. Het was genieten om mijn dagelijkse wandelgebied weer te zien.

Keizerskroon
De prachtige Keizerskroon vlak voordat die in de bloei staat.

Mijn prille tuiniers begin

Mijn eerste tuintje.

Ik geloof dat ik ergens rond de 10 of 11 jaar geweest moet zijn.

Er was een klein plekje in de tuin dat ik vrij mocht maken. Mijn eerste experiment kon beginnen. Radijsjes en worteltjes.

De worteltjes werden niet veel. De langzaam ontkiemende groente was voor een beginneling echt te veel. En van mijn ouders kon ik ook geen hulp verwachten, die hadden geen groene vingers.

Maar ik kan me wel de radijsjes herinneren. De kleine rode bolletjes met hun pittige frisse smaak.

Door de jaren heen bleef ik af en toe wat zaaien maar echt veel werd het in mijn ouderlijke huis niet daar de pubertijd voor andere interesse zorgde. Wel heb ik een aantal jaar op de tuinbouw school gezeten voordat ik naar de kunstacademie in Maastricht ging.

Dus toen de grote tuin rondom de boerderij voor mijn rekening kwam, was ik voldoende onderlegd om de tuin in vorm te houden. Alleen ben ik geen traditioneel tuinier. Ik laat graag de natuur zijn gang gaan terwijl ik hier en daar wat bijstuur. Dat levert me af en toe opgetrokken wenkbrauwen op van de dorpsbewoners. Mijn keuze voor niet spuiten heeft al tot heel wat gesprekken geleidt…

Mijn interesse voor permacultuur is weer een ruk richting de alternatieve hoek. Eentje waar ik mezelf comfortabel bij voel. Hoe meer ik kan aansluiten bij wat de natuur al doet, hoe beter.

De tuinkas verplaatsen

Mijn tuinkas stond al jaren onder een eikenboom. Niet een ideale plek maar tot nu toe was het de beste plek die ik had. Met de ontwikkeling van het nieuwe grasveld had ik de wens om de kas te verplaatsen naar een plekje midden in de zon.

Nu had het op 18 januari ontzettend gestormd en er was een dikke tak precies op de kas gevallen. Nog een extra reden om te verplaatsen.

Hier is een foto net nadat ik de ergste glasschade verwijderd had uit de kas.

Een voor een had ik de glasplaten die nog heel waren eruit gehaald zodat alleen het frame overbleef. Samen met Patrick opgepakt en lopend naar de nieuwe plek gebracht zonder dat we het hele frame uit elkaar hoefden te schroeven.

Tijdwinst!

Hier zijn we bezig met het waterpas maken.

Eerst een fundering gemaakt zodat we de kas waterpas konden neerzetten. En toen kwam een lastig werkje: weer alle glazen erin zetten nadat ik ze schoongemaakt had. In de loop van twee weken had ik het helemaal klaar en kon ik gaan inrichten.

Twee oude keukenkastjes en het oude keukenblad werden op maat aangepast en in de kas gezet. Daarmee heb ik een mooie plek gecreëerd om makkelijk mijn zaadjes in de bakken te doen of het verplanten van de groter geworden zaailingen.

 

Een houtbed (hugelkultur) bouwen met grof snoeiafval

De grote tuinrenovatie begon met een forse klus: het uitgraven van een doorgang in een drie meter hoge heuvel. Hiervan heb ik helaas vergeten foto’s te maken toen de bulldozer bezig was.

De doorgang is gegraven en de aarde verdeeld.

De aarde die eruit kwam werd geëgaliseerd over het oude grasveld. Daardoor werden de verschillende onregelmatigheden uit het terrein gehaald.

Daarna heb over die aarde gras gezaaid waar ik in deze blog post over verteld heb.

Op de heuvel stonden verschillende bomen en heel erg veel grof snoeiafval. Dat heb ik allemaal omgezaagd of afgeknipt. Links van de doorgang is vervolgens een houtbed (hugelkultur) opgebouwd. Ik heb veel aan de informatie van Maranke Spoor gehad in haar blog over hugelkultur.

Al het hout en snoeiafval opgestapeld in een 10 meter lange berg.

Vervolgens wordt dit afgedekt met compost, zand en houtsnippers.

Van Stormschade tot Brandhout

Op 18 januari 2018 trok er een pittige storm over Nederland. De schade was groot. Zo ook in de tuin van mijn moeder. Een oude conifeer begaf het. Nadat de ergste ravage in stukken was gezaagd hebben Patrick en ik het hout opgehaald.

We leende een houtklover en gingen aan de slag.

De grote stukken worden gekloofd tot hapklare brokken die in onze open haard passen.
Goed beschermd aan de slag.

De structuur en patronen van het pas gekloofd hout zijn prachtig. Ik werd dan ook geregeld afgeleid om het te bewonderen.

Vers gekloofd hout heeft heldere rood tinten, prachtig!

En uiteindelijk na veel werk het eind resultaat:
Een berg hout waar je u tegen zegt 🙂

Voorjaarsbloemen in Valencia

Als ik in een vreemde stad rondloop heb ik altijd oog voor de planten en bomen die er groeien. Dit keer was ik een paar daagjes op bezoek in Valencia en in maart was er veel om te zien.

In het straatbeeld viel me vooral de roze-bloeiende Judasboom, een rood-vlammende Koraalboom en gele Clivia’s op.

De roze-bloeiende Judasboom
De roze-bloeiende Judasboom
Erythrina
De Koraalboom met zijn vlammend rode bloemen.
Gele Clivia
Deze gele Clivia stond gewoon aan de straatkant te bloeien.

In het Viveros park, op weg naar het wetenschaps museum,  kwam ik tot mijn verbazing ook nog een aantal jonge baobab bomen tegen. Hun kenmerkende vorm en de gestekelde stam maakte het eenvoudig ze later op internet terug te vinden.

Jonge Baobab bomen in het Viveros park.

Rust momenten in een drukke stad zoek ik vaak in de botanische tuin. Veel grote steden bezitten prachtig aangelegde tuinen met verrassende oude planten en bomen.

Zo ook Valencia.

De Jardi Botanic bestaat al sinds 1567, maar de huidige plek op Calle Quart 80 is sinds 1802 in gebruik.

Een mooi verzonken kassencomplex met tropische planten.

Ik was er laat op de middag met een dalende zon. Hoewel pas maart, waren er al heel wat planten in bloei. Tja, in Spanje met het warmere klimaat moeten ze eerder beginnen.

Roldana petasitis.
Nog een Clivia, dit keer een rode variant.
En mijn favoriet van deze dag: de Abutilon arboreum.

Bloemstuk voor Marion

Winterbloemen uit de tuin met één enkele witte roos.

Sterremos, salie, rozemarijn en een vlinder van de ijskast.

Hamamelis, de toverhazelaar, de mooie gele januaribloeier.

Hazelaartakken, sneeuwklokjes, en mini vergeet-me-nietjes.
Marion ik zal je nooit vergeten X

Kornoelje, Meidoorn en Liguster haag

Om de toekomstige moestuin heb ik een gemengde haag geplant.

Na veel nadenken is de keuze gevallen op de stekelige meidoorn (Crataegus monogyna) waar vogels ongestoord in kunnen nestelen terwijl ze in de herfst de rode vruchtjes eten. De tweede soort is Liguster (Ligustrum ovalifolium), een bekende bijen en vlinderstruik mits je ze pas na de bloei snoeit. En als derde heb ik gele Kornoelje (Cornus mas) geplant. Dat is een gele vroegbloeier met prachtig helder rode bessen in de herfst.

Voorbereidingen voor de haag: 25 meter geul uitgraven met de steekschop. Verspreidt over 4 dagen gaat dat prima. 

En hier is een klein gedeelte van de haagplanten. ze komen in bussels van 10 stuks. In totaal had ik voor de 25 meter 120 planten besteld.

De meest voor de hand liggende taak voor de haag is om het terrein af te bakenen, om te zorgen voor privacy. Een tweede toepassing is windbreking zodat de noordenwind geen vrij spel heeft op dit nieuwe stukje grond. Op deze manier ontstaat in de toekomst een windvrij en zonnige moestuin. De derde taak is om beschutting en en voedsel te bieden aan de vogels en insecten.

En nu staan de planten erin. Een pittige klus maar ik ben erg tevreden over het resultaat. 

1e Introductie met Permacultuur

Sinds de zomer van 2017 ken ik de term permacultuur. Het woord permacultuur is een samentrekking van permanent en agricultuur.

Het was tuinman Philip Apeldoorn die me daarmee in contact bracht toen we de veranderingen in onze tuin bespraken. Met permacultuur kun je onder andere leren hoe je een lekkere eetbare tuin kunt ontwerpen die mooi en nuttig is voor jezelf en de dieren om ons heen.

Na het kijken naar verschillende sites en filmpjes was ik helemaal om. Ik vind het nu een uitdaging om stukje bij beetje mijn tuin om te vormen volgens de permacultuur visie.  Dat is ook een deel van de reden van dit web log. Om mijn vorderingen bij te houden, om te zien wat werkt en wat niet.

Ik wil in actie komen voor de aarde. Niet alleen door haar geïnspireerd te worden, maar daadwerkelijk wat voor haar te doen op mijn eigen bescheiden manier.

Als ik daarmee iemand kan inspireren om ook anders naar produceren en consumeren te kijken, dan is dat mooi mee genomen.

Dit is een foto van het grasveld wat bij de tuin is gekomen waardoor ik in gesprek ging met Philip. Het was een paardenwei omringd door struiken en veel bramen. We hebben grondig gesnoeid en een doorgang in de heuvel aan de linkerkant gemaakt. Al het snoeihout ging in de elektrische hakselaar zodat het als mulch terug de tuin in kon.

 

Dit is hetzelfde stuk tuin maar nu met doorgang aan de linkerzijde, gesnoeid en een vers aangelegd grasveld. In het voorjaar ga ik daar de moestuin beginnen.